De veranderde pH-waarde (zuurgraad) in het lichaam heeft een aantal ongewenste effecten. Het tast het autonome zenuwstelsel aan (zie beschrijving) en de rode bloedlichaampjes kunnen hun zuurstof minder goed afgeven aan de weefsels. Daarnaast gaan de lichaamscellen melkzuur produceren in een poging de pH-waarde te herstellen. Gevolgen zijn spierpijn, een veranderde stofwisseling, uitputting, depressie, een verhoogde afgifte van histaminen en daardoor allergische reacties, verhoogde hartslag, paniek en naar lucht happen. Het lichaam en haar processen zijn in deze alkalische toestand dus flink ontregeld.
Net als bij andere aandoeningen toont niet elke patiënt elke klacht in even sterke mate. De volgende verschijnselen zijn echter vrijwel zonder uitzondering aanwezig:
- wisselende mate van moeheid/lamlendigheid
- duidelijk verhoogde vermoeibaarheid
- overgevoeligheid voor prikkels uit de omgeving, prikkelbaarheid t.o.v. dagelijkse verplichtingen: “Ik wil wel, maar ik kan niet”
- slaapstoornissen
- concentratie- en geheugenstoornissen
- beven
- verhoogd transpireren, warmtestuwing
- (claustro-)fobische elementen, doodsangst, paniekgevoelens
- licht, onzeker, akelig gevoel in het hoofd (duizeligheid / draaierigheid)
- benauwdheid, luchthonger
- angst om flauw te vallen, gek te worden
- hartbonzingen
- pijn, beklemming op de borst, uitstraling naar een of beide armen
- wazig zien, geluiden van veraf horen
- slappe, onzekere benen
- koude of prikkelende handen en voeten
- spijsverteringsproblemen
Deze klachten treden vooral in bepaalde situaties op en veroorzaken daardoor weer fobische verschijnselen. Sommige patiënten worden er 's nachts mee wakker, anderen krijgen het juist wanneer ze na een periode van actie rustig voor de tv zitten. Het merendeel ervaart klachten in een winkel vol mensen, in de rij voor een kassa in de supermarkt, in volle trams of bussen, in liften, in tunnels, in de drukte van bioscopen en schouwburgen, etc.
