info@hyperventilatie.info

Informatie bronnen met betrekking tot hyperventilatie

Drs. Snitslaar woonde in zijn jeugd op een tropisch eiland en was daar amateur diepzeeduiker. Eerst kon hij zonder hulpmiddelen hoogstens 60 seconden onder water blijven, maar na enkele maanden was dit opgevoerd naar 200 tot soms wel 250 seconden.

Opvallend was hierbij dat de gebruikelijke benauwdheid uiteindelijk niet of nauwelijks meer optrad, maar dat tekenen van een centraal zuurstoftekort, zo als minder goed kunnen denken, wazig zien/zwarte vlekken zien, geluid als van ver weg horen, een ‘brommend gevoel’ door lijf en leden, bijna van de kaart raken en een doof gevoel over heel het lichaam (CO2-narcose?), duidelijk maakten, dat het hoog tijd werd om weer naar de oppervlakte terug te keren.

dreamstime_m_15682833

Een Griekse sponzenvisser, die op de Bahama-eilanden zijn beroep had uitgeoefend, vertelde Drs. Snitslaar dat hij en zijn collega’s deze ervaring deelden vanuit de tijden dat zij nog zonder duikapparatuur naar sponzen zochten. Drs. Snitslaar koppelde deze ervaringen later aan de kennis over de werking van het ademhalingscentrum in de hersenen, en dat leidde uiteindelijk tot de therapie met het programma HyperVen.

Publicaties

Hij heeft begin jaren 80 zijn onderzoeksbevindingen gepubliceerd. Hieronder kunt u zijn artikel downloaden.

Het Hyperventilatiesyndroom, Tijdschrift voor Sociale geneeskunde, 9 pagina’s over de onderschatting van hyperventilatie als bron van veel ziekteverschijnselen. Compleet met literatuurlijst.
download het artikel

Nuttige literatuur

Dinah Bradley, Hyperventilatie, Adviezen voor wie lucht tekort komt, ISBN 90-6030-590-6, 2001, begrijpelijk taal, uitleg over de ziekte en de rol van de ademhaling.

De behandeling van het syndroom van de chronische hyperventilatie

Benieuwd hoe HyperVen u kan helpen?