info@hyperventilatie.info

Onderzoek naar hyperventilatie

Er staan artsen diverse methoden ter beschikking om hyperventilatie aan te tonen. Mogelijkheden zijn bloedonderzoek, urineonderzoek, Electromyografie (EMG), Electroencefalografie (EEG), Electrocardiografie (ECG) en Capnografisch onderzoek.

Wat zien we in de diverse lab tests?

  • De plasma-bicarbonaatspiegel ligt bij chronisch hyperventilerende patiënten vrijwel altijd onder de laagst normale waarde. Dit fenomeen werd in 1916 al door Lewis beschreven naar aanleiding van zijn onderzoek bij lijders aan wat toen het “effort syndrome” werd genoemd en waarvan thans wel wordt verondersteld dat dit identiek is aan het fenomeen van de chronische hyperventilatie. De pCO2 bevindt zich gewoonlijk in het gebied van de lage- tot subnormale waarden.
  • De urine is vaak neutraal of alkalisch.
  • Electromyografie (emg) brengt via het hierop gerichte onderzoek meestal de voor latente tetanie (=chronische hyperventilatie) kenmerkende duplets, triplets en multiplets aan het licht.
  • Electroencefalografie (eeg) laat ons vaak een overmaat aan trage activiteit zien; vaak over de temporale gebieden, niet zelden ook met irritatieve kenmerken en vooral onder invloed van hyperventilatieprovocatie dikwijls paroxysmen van soms hoog gevolteerde trage golven. Al met al leidt een dergelijk onderzoek nogal eens tot de uitspraak dat met migraine en/of epileptische factoren moet worden rekening gehouden. Ook valt hierbij de term stamfunctiestoornissen regelmatig.
  • Electrocardiografie (ecg) toont bij de betreffende patiënten vaak depressie van het S-T-segment en afplatting en ook wel inversie van de T-toppen. In combinatie met patiënt’s hartangst en de acuut optredende klachten in het kader van een exacerbatie van de hyperventilatie, kan dit leiden tot opname op een coronary care unit (ccu) van een ziekenhuis.
  • Capnografisch onderzoek laat bij veel van de chronisch hyperventilerenden een opvallende onregelmatigheid in het adempatroon zien en het kenmerkende zuchten. Na hyperventilatieprovocatie keert de hoeveelheid CO2 in de ademlucht van chronisch hyperventilerenden trager naar het uitgangsniveau terug dan bij gezonden.

Benieuwd hoe HyperVen u kan helpen?