Hallo allemaal, Afgelopen dagen rondgekeken op het forum. Al een tijd lang heb ik vervelende klachten. Steeds leek het iets anders te zijn, maar na het lezen van wat sites en hier durf ik bijna met zekerheid te zeggen dat het chronische hyperventilatie is. Even een stukje: We hebben de afgelopen 1,5 jaar heel veel tegenslagen gehad. We trouwde in 2010 en was 12 weken in verwachting van ons tweede kindje. Op de avond van ons feestje verlor ik bloed. Niet goed als je zwanger bent. Gelukkig niks aan de hand. Het kwam zo nu en dan nog terug maar niks mis en in februari werd ons kindje gezond geboren. 4 weken ervoor hebben vrienden van ons hun kindje veel te vroeg verloren. Vreselijk geweest die tijd. Uitvaart met dat kleine kistje en een dikke buik. Verbouwing die steeds uitgesteld werd door verbouwing. Toen door aannemer en vervolgens is mijn man het zelf gaan doen. 24/7 was ik met mijn kindjes bezig. Geen hulp niks. Ruzie met moeder en zus en nog eens een rot verleden wat weer volledig naar boven kwam. Kreeg op een braderie een paniekaanval. Was iemand aan het zoeken die ik niet wilde tegenkomen. Confrontatie gehad met diezelfde persoon waardoor ik echt op zwart ging. Vanaf dat moment heel vaak duizelig geweest. Stress was de oorzaak. Het werd van kwaad tot erger dat ik de straat niet meer op durfte. Bang daar dat gevoel weer te krijgen. Had steeds een gevoel wel aanwezig te zijn maar anders. Soms het gevoel weg te vallen door de duizeligheid wat meestal is als ik ergens tegen op zie en me dus druk maak. 30 dec was het er weer. En zo ook donderdag avond en gisteren heel even. Warm, zweten, hartkloppingen, trillen en niet weten hoe te ademen. Nu merk ik dat ik dat gevoel weer krijg als ik op mijn ademhaling let. Als het komt beweeg ik steeds mijn been om het weg te krijgen. Heel irritant en zit soms de hele dag te wiebelen. Ben bang het gevoel weer te krijgen waardoor ik me ga druk maken en het gevoel dus komt. Daarnaast ben ik vreselijk moe. Niet gek met een knul die nu 11 maanden is en pas 2 weken doorslaapt. Wie herkend het en heeft tips. Liefs Brimeo https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/39128/39128/_subject_#msg-39128 Wed, 27 May 2026 11:37:51 +0200 Phorum 5.2.14 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/39128/39135/_subject_#msg-39135 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/39128/39135/_subject_#msg-39135
Friezin na het bekijken van de lijst met symptomen lijkt het inderdaad chronische hyperventilatie te zijn. Die door spanning en stress is gekomen. Een slecht slapend ventje waardoor er weinig nacht rust was. Uitgeput lichaam en stress is niet goed. Ik heb naast mijn zoontje van bijna 1 ook een dochtertje van 2,5. Erg druk dus. Probeer wel te hobbien als ze slapen dus dat lukt wel. Volgende week begin ik met cognitive therapie. Zelf ook een cursus mindfulness based cognitive therapie van 8 maanden gedaan. Ben wel blij te lezen niet de enige te zijn]]> brimeo 2. archief forum 2 Sat, 21 Jan 2012 18:52:38 +0100 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/39128/39133/_subject_#msg-39133 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/39128/39133/_subject_#msg-39133
Allemaal heel herkenbaar, de klachten. Lijkt mij typisch een geval van hyperventilatie zo niet chronische hyperventilatie. Je kunt het, zoals Bilo al zei, laten vaststellen door een capnografisch onderzoek. Ik heb zelf dat onderzoek nooit laten doen, omdat voor mij als een paal boven water stond dat ik chronische hyperventilatie had. En dat klopt ook nu ik HyperVen doe. Maar als je het zeker wilt weten is zo'n onderzoek nuttig.

Je kunt de hyperventilatie zelf dus aanpakken door de HyperVentherapie te gaan volgen, maar het is ook verstandig om te leren omgaan met spanningen, stress etc. Daarvoor zou je therapie kunnen gaan volgen bij bijv. een psycholoog. Je krijgt dan handvatten om om te gaan met stressvolle momenten zodat je die in de toekomst beter de baas wordt.

En, heel belangrijk, neem ook de tijd voor jezelf! Laat je niet helemaal opslokken door je gezin. Je bent niet alleen partner en moeder, maar ook nog gewoon JIJ met je wensen en verlangens. Neem elke dag een uurtje voor jezelf (bijv. als je kind slaapt) en kom niet in de verleiding (achterstallig?) huishouden te gaan doen. Of ga eens lekker met iemand op stap om er helemaal uit te zijn. Zo krijg je weer energie om er weer voor je man en zoontje te zijn. Goed voor een ander zorgen kan alleen als je ook goed voor jezelf zorgt.

Sterkte met alles!]]> Friezin 2. archief forum 2 Sat, 21 Jan 2012 16:57:37 +0100 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/39128/39128/_subject_#msg-39128 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/39128/39128/_subject_#msg-39128
Afgelopen dagen rondgekeken op het forum. Al een tijd lang heb ik vervelende klachten. Steeds leek het iets anders te zijn, maar na het lezen van wat sites en hier durf ik bijna met zekerheid te zeggen dat het chronische hyperventilatie is. Even een stukje:

We hebben de afgelopen 1,5 jaar heel veel tegenslagen gehad. We trouwde in 2010 en was 12 weken in verwachting van ons tweede kindje. Op de avond van ons feestje verlor ik bloed. Niet goed als je zwanger bent. Gelukkig niks aan de hand. Het kwam zo nu en dan nog terug maar niks mis en in februari werd ons kindje gezond geboren. 4 weken ervoor hebben vrienden van ons hun kindje veel te vroeg verloren. Vreselijk geweest die tijd. Uitvaart met dat kleine kistje en een dikke buik. Verbouwing die steeds uitgesteld werd door verbouwing. Toen door aannemer en vervolgens is mijn man het zelf gaan doen. 24/7 was ik met mijn kindjes bezig. Geen hulp niks. Ruzie met moeder en zus en nog eens een rot verleden wat weer volledig naar boven kwam.

Kreeg op een braderie een paniekaanval. Was iemand aan het zoeken die ik niet wilde tegenkomen. Confrontatie gehad met diezelfde persoon waardoor ik echt op zwart ging.

Vanaf dat moment heel vaak duizelig geweest. Stress was de oorzaken/'>oorzaak. Het werd van kwaad tot erger dat ik de straat niet meer op durfte. Bang daar dat gevoel weer te krijgen. Had steeds een gevoel wel aanwezig te zijn maar anders. Soms het gevoel weg te vallen door de duizeligheid wat meestal is als ik ergens tegen op zie en me dus druk maak. 30 dec was het er weer. En zo ook donderdag avond en gisteren heel even. Warm, zweten, hartkloppingen, trillen en niet weten hoe te ademen.

Nu merk ik dat ik dat gevoel weer krijg als ik op mijn ademhaling let. Als het komt beweeg ik steeds mijn been om het weg te krijgen. Heel irritant en zit soms de hele dag te wiebelen.

Ben bang het gevoel weer te krijgen waardoor ik me ga druk maken en het gevoel dus komt. Daarnaast ben ik vreselijk moe. Niet gek met een knul die nu 11 maanden is en pas 2 weken doorslaapt.

Wie herkend het en heeft tips.

Liefs Brimeo]]> brimeo 2. archief forum 2 Sat, 21 Jan 2012 12:15:33 +0100