Beste lezer, Ten eerste bedankt dat u de tijd wil nemen om mijn verhaal te lezien. Het zit zo, ik ben een jongeman van 22 jaar oud en heb nu zo'n 1,5 jaar last van hyperventilaties. Sinds kort zit ik bij de psycholoog om mijn verhaal kwijt te kunnen. Toch wil ik mijn verhaal hier even kwijt en van me af schrijven. 1,5 jaar geleden kreeg ik het voor het eerst, tijdens het roken van een jointje begon ik ineens heel zwaar te ademen, zweten, hevige hartkloppingen en kreeg het bekende gevoel van angst om dood te gaan. Mijn moeder gebeld en zij heeft mij gekalmeerd. Sinds die enige dag is me leven totaal anders geworden, regelmatig komen de hyperventilaties terug en daardoor vertrouw ik mijn eigen lichaam niet meer. Constant voel ik aan mijn hartslag in me hals en ben bang dat het weer terugkomt. Om even aan te geven, sinds ik die paniekaanval heb gehad ben ik ook gelijk door de schrik gestopt met blowen en hier was ik toch wel verslaafd aan. Het is een hele opluchting dat ik daar dus nu ook al anderhalf jaar mee gestopt ben. Over de huidige situatie gesproken. Het weekend voor de kerst ben ik met vrienden op vrijdag en zaterdag op stap geweest, flink wat bier gedronken en het is beide avonden laat geworden, gecombineerd met weinig slaap en eten. Zondag ging het wel totdat ik in de trein terug naar huis zat en ik heel paniekerig werd, maar geen "echte" aanval. Dat bleef de hele week doorgaan, nu geen last meer van maar wel voel ik me nog erg duizelig (het gevoel om om te vallen en zware benen). Ik was goed opweg om op mijn voeding te letten gecombineerd met veel sporten. Nu lijkt het weer alsof ik opnieuw moet beginnen, ik voel me snel moe en heb geen zin om te sporten/werken. Achter elk klein dingetje zoek ik wel wat achter of mijn dagen zijn geteld en hoe het nou in de toekomst verder mlet gaan. Dit jaar wil ik het allemaal anders doen en meer genieten van het leven en uitdagingen aan te gaan. om te bebinnen, 0ver 2 weken ga ik op vakantie voor 4 weken naar Thailand en ben erg benieuwd hoe het daar zou gaan en kijk er een beetje tegenop in die zin. Het zal me goed doen om daar mijn "spirit" weer terug te vinden en eens goed nadenken over alles, heerlijk ontspannen en mijn vader weer eens zien na 3 jaar. Nogmaals bedankt en ben ontzettend nieuwsgierig naar jullie verhalen, ervaringen, tips en meningen. Groeten! https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/42361/42361/_subject_#msg-42361 Thu, 28 May 2026 00:45:31 +0200 Phorum 5.2.14 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/42361/42367/_subject_#msg-42367 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/42361/42367/_subject_#msg-42367
Je onderwerp komt niet terug in je verhaal. Maar wil je weten of je lichaam moe kan worden van de hyperventilatie?
Dat kan zeker! Je lichaam is op zo'n moment keihard aan het werken (eigenlijk voor niks), omdat het denkt dat het aan het werk moet.
Misschien is HyperVen toch ook iets voor jou, om je lichaam weer een goede CO2 balans te geven.
Dit zal er voor zorgen dat je minder snel (of geen) paniekaanvallen zal krijgen.
Probeer ook goed ontspanningsoefeningen te doen, om je lichaam de nodige rust te geven.
Sporten wil je al gaan doen, las ik. Dat is sowieso ook heel goed om de stress uit je lichaam te krijgen.
Ik hoop dat je lekker kan genieten van Thailand!]]> Sanne 2. archief forum 2 Wed, 08 Jan 2014 13:58:37 +0100 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/42361/42361/_subject_#msg-42361 https://www.hyperventilatie.info/phorum/19/42361/42361/_subject_#msg-42361
Ten eerste bedankt dat u de tijd wil nemen om mijn verhaal te lezien.

Het zit zo, ik ben een jongeman van 22 jaar oud en heb nu zo'n 1,5 jaar last van hyperventilaties.
Sinds kort zit ik bij de psycholoog om mijn verhaal kwijt te kunnen.
Toch wil ik mijn verhaal hier even kwijt en van me af schrijven.
1,5 jaar geleden kreeg ik het voor het eerst, tijdens het roken van een jointje begon ik ineens heel zwaar te ademen, zweten, hevige hartkloppingen en kreeg het bekende gevoel van angst om dood te gaan.
Mijn moeder gebeld en zij heeft mij gekalmeerd.
Sinds die enige dag is me leven totaal anders geworden, regelmatig komen de hyperventilaties terug en daardoor vertrouw ik mijn eigen lichaam niet meer.
Constant voel ik aan mijn hartslag in me hals en ben bang dat het weer terugkomt.
Om even aan te geven, sinds ik die paniekaanval heb gehad ben ik ook gelijk door de schrik gestopt met blowen en hier was ik toch wel verslaafd aan.
Het is een hele opluchting dat ik daar dus nu ook al anderhalf jaar mee gestopt ben.
Over de huidige situatie gesproken.
Het weekend voor de kerst ben ik met vrienden op vrijdag en zaterdag op stap geweest, flink wat bier gedronken en het is beide avonden laat geworden, gecombineerd met weinig slaap en eten.
Zondag ging het wel totdat ik in de trein terug naar huis zat en ik heel paniekerig werd, maar geen "echte" aanval.
Dat bleef de hele week doorgaan, nu geen last meer van maar wel voel ik me nog erg duizelig (het gevoel om om te vallen en zware benen).
Ik was goed opweg om op mijn voeding te letten gecombineerd met veel sporten.
Nu lijkt het weer alsof ik opnieuw moet beginnen, ik voel me snel moe en heb geen zin om te sporten/werken.
Achter elk klein dingetje zoek ik wel wat achter of mijn dagen zijn geteld en hoe het nou in de toekomst verder mlet gaan.
Dit jaar wil ik het allemaal anders doen en meer genieten van het leven en uitdagingen aan te gaan.
om te bebinnen, 0ver 2 weken ga ik op vakantie voor 4 weken naar Thailand en ben erg benieuwd hoe het daar zou gaan en kijk er een beetje tegenop in die zin.
Het zal me goed doen om daar mijn "spirit" weer terug te vinden en eens goed nadenken over alles, heerlijk ontspannen en mijn vader weer eens zien na 3 jaar.

Nogmaals bedankt en ben ontzettend nieuwsgierig naar jullie verhalen, ervaringen, tips en meningen.

Groeten!]]> RawnieZ 2. archief forum 2 Tue, 07 Jan 2014 22:35:11 +0100