Hey,
Ik weet nu een aantal maanden dat ik lijd aan
hyperventilatie, en ook al heb ik perfect alle
symptomen, toch denk ik regelmatig dat ik het eigenlijk niet heb. Of als ik dan toch weer iets voel dat ik niet kan vinden op de site, dan gaat er een alarmbelletje rinkelen: zie je wel?? Heel bizar vind ik dat.
Probleem is ook denk ik dat de specialisten er zo luchtig over doen (de mijne toch). "alle onderzoeken zijn gedaan, en je bent helemaal inorde, alleen op de eeg is het duidelijk dat je hersenen iets te traag reageren als we je effectief vragen te
HyperVentileren" Dat lijkt dan zo minimaal allemaal. "iets te traag" Ze moesten het eens voelen! En dat kleine "iets te traag" bezorgt mij zoveel ellende?? pfff, allemaal de boom in!
En nu volg ik dus
HyperVen en buiten de eerste keer gaat het eigenlijk best goed. Ik haalde de eerste sessie al een gemiddelde van 60 seconden ( wat mij toch erg veel lijkt voor iemand die
hyperventileert, dus waarschijnlijk heb ik het toch niet??), en nu al 90 seconden en ik probeer me er niet op te fixeren maar toch denk ik elke keer: verdorie, dat zou toch veel moeilijker moeten gaan?!! (al is de therapie best zwaar in mijn ogen) Wat wil dit zeggen?
Nuja, ook ik was trouwens stevig afgevallen. 't Valt me trouwens op dat we onszelf echt wel de hele tijd moed moeten inspreken he, we weten natuurlijk wel dat we ons niet moeten laten leiden door de angst, maar je schrijft natuurlijk iets later in je verhaal wel: "ik dacht wel IETS te zijn afgevallen, maar 12 kilo??" Waar je je dan ergens toch ook weer zorgen over maakt en heup, je zit weeral terug in de vicieuze cirkel. Hoe makkelijk we onszelf laten vangen... die smerige klote-angst! Wat doet het ertoe dat je 12 kilo bent afgevallen?? Ok dat is veel, maar als er zaken in je leven steeds moeilijker gaan, dan gaat het lichaam zich eerst daarop toespitsen, en andere zaken moeten dan maar even minder aan de orde komen, en eten is daar nu eenmaal een van. Wees gerust, het is een symptoom van weer maar eens de
hyperventilatie, en eens je een beetje gestabiliseerd bent, ga je automatisch meer zin hebben in eten. Je zult het zien! Geen zorgen maken erover!!
Ha een paar dagen geleden kon ik de wereld weer aan (en dat moet iedereen dan ook weten) en nu voel ik me weer zo kwaad (niet ziek, kwaad)! Zoveel mensen die door het leven stappen zonder enig benul van wat voor een moeite het anderen kan kosten om datzelfde te bereiken, waar zij nog niet eens over nadenken!! Ik spreek hier altijd van moed en sterkte, terwijl boehoe, ik niets liever wil dan gewoon fijn oppervlakkig van het leven genieten, zonder dat het moeite kost. Anderszijds, er is zoveel ellende op de wereld, zoveel schrijnende toestanden, en ik kan soms verdrinken in zelfmedelijden omdat ik maar "een beetje"
hyperventilatie heb...
En trouwens, bij de relaxatietherapie heb ik geleerd dat mijn hele denkwijze eigenlijk verkeerd is geprogrammeerd: als ik me onzeker voel, of heb angst of zit te worstelen met "de grote vragen in het leven", dan ga ik dat helemaal uitspitten en analyseren en malen en malen en malen, tot ik het gevoel heb dat ik er terug de controle over heb. En dat lukt dan heel even, maar die momenten komen steeds vaker voor, waardoor ik steeds meer ga piekeren en steeds emotioneel en mentaal uitgeputter (zeg je dat zo?) raak. Therapeute maakte me duidelijk dat ik daardoor niet de realiteit hielp om tot uiting te komen, maar wel de angst.. ben waarschijnlijk niet duidelijk maar kan het niet anders uitleggen, ik maakte de dingen alleen maar groter en zwaarder. En ineens begon het me te dagen! en dat was zo schrijnend want die manier van denken heb ik altijd gehad! Heb me gewoon een groot deel van mijn leven ziek zitten maken!! Als ik nu begin te piekeren en angstig ben denk ik: "kim!! Stop hiermee!! Je weet dat je het alleen erger maakt als je verder deze weg in gaat! blokkeren die boel!! " En dat doe ik dan maar, maar eerlijk gezegd is dat ook een beetje angstaanjagend. het is als springen zonder een vangnet, het is wat ik altijd heb gedaan en nu weet ik niet wat er gebeurt als ik dat niet meer ga doen... Nuja, we zijn ondertussen een pak aantal maanden verder en ben nog geen emotioneel wrak (in tegenstelling tot toen), dus een beetje oppervlakkiger leven zal zeker geen kwaad kunnen.
Ik zeg het hier maar zo omdat ik de angst eigenlijk een rookgordijn vind. het zorgt ervoor dat je heel anders gaat kijken naar de realiteit, je wordt gek van je eigen paranoïde gedachten. Het is pas (al gebeurt het maar 1 keertje) als je door de angst heen kunt kijken, achter het rookgordijn, dat je doorhebt hoe misleidend het allemaal is! En hoe erg als je niet verder kan zien dan dat... en hoe we dan effectief ons leven laten leiden in plaats van het zelf te leiden! klootzakken! en dat bedoel ik dus op de
hyperventilatie!
kim
[/:] ).
[/:]
[/:]
[/:] dat als zoveel landurige chronische hyperventilatie,ers die mensen aanraden om HyperVen te gaan doen, dat desbetreffende personen van mening zijn dat zo een goedkoop programma wat je a la minute mee kan beginnen gewoon niet de oplossing KAN zijn. Soms is de oplossing dichterbij en goedkoper dan je denkt. [:]TOP[/:]
