Hallo allemaal,

Ik ben Carla 25 jaar oud. Ik ben hier al eens eerder geweest, maar het is eigenlijk een half jaar heel erg goed met mij gegaan, maar sinds januari slik ik weer zo nu en dan oxazepam. Het begon met een reeks hartoverslagen, waar ik erg van in paniek raakte. Toen ik vervolgens buiten wandelde en blauwe handen kreeg had ik het niet meer.

Herkent iemand dat? koude handen en voeten die soms ook blauw worden? Even voor de duidelijkheid: ik loop nu zo'n 4 jaar met druk op mijn borst, prop in mijn keel, en heb sindsdien veel onderzoeken gehad op het gebied van mijn hart. Inspannings ecg en in rust. En men zag de overslagen wel, maar kon geen kwaad. Des tijds had ik ook een prik in mijn pols waaruit bleek dat ik een te hoog zuurstof gehalte in me bloed had, maar dat was wel te verwachten na een paniek aanval. Afijn ik ga ervanuit dat er met mijn hart niks aan de hand is.

Sinds vorige week dinsdag heb ik hele dagen continue het gevoel dat ik flauw ga vallen. Elke keer een zenuw golf ofzo??? Ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen. En dit gevoel ik nieuw voor mij. Deze klacht had ik niet eerder, en word er erg angstig van. Gelukkig gaat het nu wat beter, moet er ook bij vertellen dat ik ook menstrueerde van de week, dus wellicht dat dat ook mee speeld. Sowieso, zo'n week voor mijn menstruatie worden de overslagen erger.

Er is nooit echt een onderzoek geweest naar chronische hyperventilatie, maar omdat de ecg niet wat uit wees concludeerde de internist het wel. Klachten waar het mee begon waren dus druk op de borst en prop in de keel. Verder heb ik last van:

* Hartkloppingen
* Hartoverslagen
* Gevoel van flauwvallen
* Duizilig af toe ook als ik in bed lig
* koude handen en voeten
* Druk op de borst
* prop in de keel
* prikkelbaar
* angsten'

En dan kan je toch ook wel hyperventilatie concluderen of niet? En ow ja, herkent iemand dit: als ik s avonds in bed lig, en probeer te slapen, schrik ik elke keer weer op. Ik denk op het moment dat ik in slaap dreig te vallen. Een soort zenuwgolf ofzo overvalt me dan. Na een paar keer dat gevoel val ik dan toch in slaap. Ondanks dat ikwel eens last heb van me ademhaling (bewust dan) heb ik negen van de tien keer niet door dat ik hyperventileer.

Ik hoop dat jullie willen reageren, want ik ben angstig geworden weer. Helaas. Hoewel veel verhalen mij ook geruststellen.

Liefs Carla

Hoi Carla

Ten eerste wil ik even zeggen, dat ik me helemaal herken in jou verhaal. Alleen het menstrueren niet [:][/:]. Ik heb ook last van hartoverslagen,duizeligheid, prikelbaar, brok in de keel, koude handen/voeten, een gevoel van constant flauw kunnen vallen en nog veel meer rare/vage klachten. Ik ben geen dokter, maar het lijkt bij jou heel erg op chronische hyperventilatie. Wat betreft, het op schrikken als je inslaap valt, is gewoon ontladen van stress/spanningen door je lichaam. Soms lijkt het ook wel alsof je valt ofzo.

Als ik jou was zou ik het artikel, dat op de site www.hyperventilatie.info staat even downloaden en lezen.

Groeten Niels

Hallo,

Dit is heel erkenbaar!!!
Heb je al die berichten gelezen onder ''hartoverslagen''???

Annette

Hallo Niels & Annette,

Bedankt voor jullie reacties zo snel. 't Steld me heel erg gerust dat de klachten zo herkenbaar zijn. Ik heb natuurlijk alles gelezen over de hartoverslagen. En er waren een heleboel herkenbare dingen.
Maar momenteel is ales weer zo erg, dat ik er vaak aan twijvel of het hyperventilatie is. Dan denk ik eerder aan mijn hart. Heb vandaag steeds blauwe voeten en handen bijvoorbeeld. Nu is het hier ook wel heel erg koud.
Ergens weet ik dat al mijn klachten veroorzaken/'>oorzaakt worden door chronisch verkeerd ademhalen. Maar het is zo moeilijk te geloven als ik continue het gevoel heb flauw te gaan vallen, of continue hartoverslagen heb. Dan krijg ik een soort paniek aanval. Heb ff lekker me voeten gescrubt en waren meteen weer blank..
Bedankt nogmaals. Het helpt om erover te praten. Het werkt een beetje als een soort dagboek effect. Ik heb het afgelopen jaar mezelf geweld aan gedaan, door dingen gewoon te willen vinden die niet gewoon zijn. En daar pluk ik nu de zure vruchten van. Met als gevolg dat ik weinig beweeg, wat ik juist wel zou moeten doen. Ik blijf hier voorlopig weer komen.
En niels ik ga het artikel lezen. Heb heel veel weer over hyperventilatie gelezen. Maar het doet me goed met lotgenoten te praten.

Liefs Carla

Carla, ik denk dat je het zelfde heb alsi k op het moment .
Om de paar slagen overslagen, en onregelmatigheid .

Hoe voel je die overslagen????
Hoeveel keer gebeurt? het b.v per minuut of zo..............

Ik heb ook ijskoude handen en voeten hoor....de hele week...........

Het is gewoon pure angst hoor..........angst om dood te gaan .....angst om iets aan je hart te hebben..........angst voor de angst.......enz .....we zitten gewoon in een vizieuze cirkel.

Maar ik sterf ook 200 keer op een dag hoor.

Ik ben net 4 dagen met HyperVen bezig...........en als ik een sessie gedaan heb heb ik zelfs soms 10 minuten geen overslagen ...te gek he..........
[:])[/:]

Blijf lekker hier hangen , en praat er maar op los hoor, dat doe ik ook

Ben je al bij de huisarts geweest???Ik weet nu even niet of je dat in je bovenste mailtje gezet heb ,terwijl ik dit aan het typen ben.

We laten ons eigen niet voor de gek houden door ons hartje hoor ........al valt het niet mee.

[:]Tja[/:][:]Tja[/:]

Annette

Carla ik heb net gelezen dat je onderzoeken gehad heb

[:][/:]

annette

Hallo Carla,

Mijn advies aan jouw is om met HyperVen te gaan beginnen. Jouw klachten wijzen overduidelijk op chronische hyperventilatie. Lees goed de artikelen door en begin met het resetten van jouw ademcentrum...

Rob Gravesteijn
HyperVen

Antwoorden die door HyperVen worden verstrekt, worden zo zorgvuldig mogelijk samengesteld. De antwoorden zijn gebaseerd op ervaringsdeskundigheid en kunnen niet worden beschouwd als vervanging van een consult, een behandeling bij een arts of medische informatie.

Hallo allemaal,

Rob het is inderdaad de bevestiging van wat ik wel weet, maar in paniek heel snel vergeet. Ik vind het overweldigend trouwens dat jullie allemaal zo snel reageren. Echt super!!!

Annette, ik voel de overslag gewoonals overslag, tja ehm, ik voel gewoon dat me hart even stil staat. En als me hart rustig klopt, dan voel ik het als een golfje van onprettig gevoel ( moeilijk te omschrijven, soor schrik) Net alsof mijn hart de hik heeft ofzo. En het wisseld heel erg in welke mate ik het heb. De ene keer 10 p/m en een andere dag maar 3 op de hele dag.
Maar... ik was hiervoor een half jaar klachten vrij. Dus baal als een stekker. Maar ik weet dat ik het niet aan me hart kan hebben dus dat scheelt enigsinds.
thnx voor jullie support!

liefs Carla

hallo alemaal,

Het gaat alweer wat beter. Gevoel van flauwvallen is weg gelukkig. Alleen die overslagen brrrr. Maar goed daar lees ik hier veel over das geruststellend. Hoe meer ik hier lees hoe meer ik ervan overtuigd raak dat het chronische hyperventilatie is.

gr. Carla

Beste Carla,

Ook ik herken mezelf helemaal in jouw verhaal. Ik heb het meeste last van een druk op het borstbeen en ook van overslagen/trillingen of hoe je het ook noemen wilt.
Ben verschillende keren bij de dokter geweest, hartcardiogram laten doen en alles was in orde. Het wordt afgedaan met stress maar daardoor gaan de klachten niet weg!
a.s. donderdag heb ik WEER een afspraak staan. Maar eens kijken waar we dan weer op uit komen.
Net als jij heb ik veel steun aan dit forum. Het van je af typen helpt toch en zeker met mensen die hetzelfde ervaren.

Weet dat je niet de enige bent!

Sterkte.

Gr,
Esmeralda

hallo carla,

Als ik jou was zou ik het programma HyperVen maar eens gaan proberen, wat heb je te verliezen, en de kwalen die je opnoemt lees je veel op dit forum + het verdwijnen ervan door mensen die de therapie al een klein half jaartje gebruikt hebben.

veel succes

ps. bijbel lezen en bidden helpt mij ook, in combinatie met HyperVen.

groeten, Agda

Hoi Agda,

Ik zal zeker de HyperVen gaan proberen. En... bijbellezen en bidden helpt mij sowieso. De wetenschap een vader in de hemel te hebben, die alles leid geeft me rustig gevoel.

groetjes Carla

Vind ik wel een mooie insteek, ben ik het ook met Carla eens.
Merk wel dat ik op het moment dta ik erg heftige aanvallen had "vergat"om hier op te vertrouwen. Wat mij verder opviel is dat ik tijdens zo'n aanval ontzettend bang was om dood te gaan. En eigenlijk hoef ik daar als Christen helemaal niet bang voor te zijn.
hebben jullie daar ook last van gehad??

Hebben jullie nog tips voor teksten om te lezen.

Nog even dit trouwens.

In de Bijbel staat 365 keer VREES NIET

precies voor elke dag één keer dus.

Hallo Agda en Mathijs,

Wel een verrassing trouwens om via deze weg ook elkaar in het geloof te kunnen steunen. Het geloof is geen wonder middel, maar kan je wel veel houvast bieden. Ik was ook altijd bang om dood te gaan, totdat ik ineens het boek: leren geloven van ds. Bijl ging lezen. En toen ik bij Gods voorzienigheid kwam besefte ik dat ik op God moet vertrouwen, Hij leid ons leven, er valt geen haar van ons hoofd zonder Zijn wil. Psalm 139 lees ik graag, daaruit leer ik steeds weer dat God mij kent en dat je blindelings op God kan vertrouwen. En ik hoef inderdaad ook niet bang te zijn voor de dood, maar dat is menselijk en niet iets om je schuldig over hoeft te voelen.

Heel veel succes!!! Carla

Hoi Carla, Agda en Mathijs,

Ik heb het nooit gedurft om te vragen of er nog meer Christenen op dit forum waren, die net als ik last hebben van hyperventilatie.

Bidden en bijbel lezen helpt zeker. Ik merk hoe dichter ik bij Jezus ben hoe beter ik me voel. Als ik mezelf weer eens een nietsnut voel, dan kijk ik in de spiegel en dan denk ik: Hoe dom ik soms ook doe, God houdt nog steeds zoveel van mij, want Jezus, Gods enige zoon, is voor mij (en iedereen) gestorven aan het kruis.

Hou vast en volhard a.u.b. in geloof in Jezus.

Gods zegen toegewenst.

Niels

Hoi Allemaal

Ik heb ook nog een boektip: Bijbels omgaan met stress deel 1 geschreven door Gerrard Feller ISBN 9074507069

Beschrijving:
Een uniek boek waarin christenen, die yoga en T.M. afwijzen op een verantwoorde wijze adem- en ontspanningsoefeningen kunnen beoefenen. Verder bevat het boek een schat aan gegevens over hyperventilatie, angst en lichaamstaal.

Ik vind het echt een heel goed boek.

Groet, Niels

Hallo allemaal,

Ik ga het boek zeker even opspeuren. Nu we het toch over bijbellezen, bidden hebben. Ik ga zondags altijd naar de kerk (tenminste dat probeer ik). Want ik kreeg in de kerk altijd overslagen enz. Me man moet altijd mee. Daarom kan ik maar één keer, want we hebben ook nog een zoontje die dan naar de creche moet, en die hebben wij alleen maar 's ochtends. Nu weet ik van veel meer mensen die klachten krijgen in de kerk. Gaan jullie ook naar de kerk? En zo ja? Herkennen jullie je hierin?

groetjes Carla

bij mij is het allemaal begonnen in de kerk, daar`kreeg ik mijn eerste angstgevoelens, vanaf toen ging het bergafwaarts.. ik ga nu wel weer naar de kerk omdat het geloof mij ook hlept. god houd me op de been. ik ga nu naar een andere kerk, dat is namelijk in een grote zaal waar ook veel nooduitgangen zijn. ja belachelijk maar dat helpt me wel. enne ja ik als ik opeens bang wordt ga ik extra meezingen of even lezen en ik moet zeggen voor mij geld dat ik het gewoon moet doen en als ik uit de kerk wil dan doe ik dat gewoon! dat helpt wel, bang voor de dood ben ik ook en ja dat is heel vervelend. ik zal voor onze angsten bidden omdat ik geloof dat we ervan verlost kunnen worden!!![:][/:]

liefs suzan z

Hoi Carla

Ik ga ook naar de kerk en ook ik heb dan last van hartoverslagen, licht gevoel in mijn hoofd enz, maar dat houdt mij niet tegen om naar de kerk te gaan, want als ik na de kerkdienst weer thuis ben dan voel ik mezelf meestal veel beter.

Ik ben twee jaar geleden tot geloof gekomen. Sindsdien kan ik veel beter omgaan met mijn hyperventilatie. Het is nietzo, dat ik geloof om zodoende een houvast te hebben. Ik heb redelijk wat meegemaakt in mijn nog korte (26 jaar) leventje en ik ben nog nooit zo zeker van iets geweest.

Wat dat boek betreft, dat is een echte aanrader.

Groetjes Niels

Hoi Suus

Ben je al bezig met HyperVen, want ik weet zeker dat je daarmee van je hyperventilatie af kan komen.

Sterkte en Gods zegen toegewenst,

Niels

Hoi Carla,

Voel me vandaag weer heel vervelend en ben even allerlei berichtjes aan het lezen om te proberen rustig te worden.
Nu lees ik dit verhaal van jou en ik lees mijn eigen klachten en angsten.
De laatst paar maanden durf ik door dat overslaan bijna niet meer te gaan slapen omdat ik bang ben dat ik niet meer wakker wordt.
Bij mij zien ze het ook op het cardiogram maar het is niks zegt de cardioloog. Het zijn voorkamerhartslagen en die kunnen geen kwaad. Maar ze komen soms zelfs wel 10 x per minuut en daar wordt ik echt heel bang van. Het houdt soms ook wel weken aan en dan is het weer een paar dagen tot een week weg en dan begint het weer.
Ik geloof bijna niemand meer, ook omdat ik propanolol heb gekregen om dat overslaan minder te laten voelen maar dat helpt echt geen zier.

Ik hoop een keer te lezen dat iemand hier vanaf is gekomen want soms lees ik dat mensen tien jaar ermee lopen en dat wil ik liever niet.

groetjes Jo

Hoi Jo,

Ik ben nu weer een week klachten vrij, dus geen overslagen enz. Ik heb een hele tijd selokeen de zoc vorm geslikt dat hielp mij bijzonder goed. Toen ik echter zwanger werd moest ik daarmee stoppen, toen deze zwangerschap in een miskraam eindigde heb ik besloten zonder medicijnen verder te gaan. En dat ging een half jaar heel goed, nergens last van. Nu echter sinds jan/feb wel weer last, geen medicijnen gebruikt. En nu dus weer een week klachtenvrij. Ik heb ook een jaar cognitieve gedragstherapie gevolgd, en dat heeft ervoor gezorgd dat ik nu best hele tijden klachten vrij ben.

succes en sterkte Carla!!!

Goh ,

Ik ben voor het eerst hier, en een diepe zucht van herkenning slaak ik hier.
En de combinatie met het vertrouwen en het geloof.
Ik wil je bedanken voor je bericht wat ik gelezen heb.
Ik ben 36 jaar en inmiddels vanaf 1999 bezig met het vallen en opstaan verhaal met hyperventilatie.
Ik heb moeite met de beperkingen, soms heb ik het gevoel ze te moeten accepteren om weer verder te mogen, maar ik wil ze eigenlijk niet accepteren want dan ban ik bang dat ze bij me blijven.
Ik lees nog wat verder, bij de rest van de forums
in ieder geval dank je
liefs regine

Wow, wat een boel herkenning hier!! Ik ben voor het eerst op dit forum, maar voel me al helemaal thuis [:](([/:]

Ik herken zo'n beetje alle klachten die jullie hier beschrijven. De hartoverslagen en hartkloppingen, druk op de borst, tintelingen etc etc. Ook de klachten die jij beschrijft Carla, over het slapen gaan heb ik 2 jaar geleden heel erg gehad. Bij mij was dat na een hele spannende periode waarin bij mij eierstokkanker werd geconstateerd en waardoor ik nog een extra reden had om in paniek te zijn en te denken dat ik dood zou gaan! Is gelukkig niet gebeurd, maar de angst zat er goed in. Nachten en nog eens nachten heb ik wakker gelegen omdat mijn lijf me elke keer weer liet wakker schrikken. De schokken zaten soms in mijn hoofd, maar ook vaak door mijn hele lijf. Vaak schrok mijn man net zo hard met mij mee. Maar gelukkig is dat weer over gegaan en nu heb ik het nog heel af en toe als ik erg gespannen ben, of soms vlak voor of tijdens de menstruatie.

Ik heb nu zo'n 7 jaar last van allerlei klachten waarvan mijn huisarts zegt dat het hyperventilatie is. Ik heb er zelf na al die jaren nog steeds heel veel moeite mee om te geloven dat dat ook echt zo is. Soms gaat het een poosje goed, maar altijd komt er weer een periode dat het slecht gaat en dan kan ik de gedachten dat me toch wel degelijk iets ernstigs mankeert niet kwijt raken. Nu loop ik dus maar weer bij de cardioloog om alles goed na te laten kijken, maar eigenlijk weet ik natuurlijk allang dat er niets gevonden zal worden. En natuurlijk wil ik dat ook liever niet, maar soms denk ik wel eens: laten ze maar wat vinden, dan weet ik tenminste wat het is. En dan kan ik het ook aan anderen uitleggen, zonder dat ik overal het stempeltje hyperventilatie opgeplakt krijg. Maar ja.....

Ook wat je schrijft over het geloof herken ik. Het is een hele grote steun om te weten dat er Iemand is die voor me zorgt. En ook al vind ik teksten als "Vreest niet" en "Maakt u in geen ding bezorgd" soms erg lastig. Want als er iets is wat ik doe dan is het juist wel me zorgen maken.

Bedankt voor de heerlijke herkenning die ik hier vind. Ik kom zeker nog vaker langs om te lezen en te schrijven!

Groetjes,
Elise

Hoi Elise,

Wat fijn dat je hier herkenning vind. Ik vind het heel naar voor je dat je deze klachten ook hebt. En vaak gaat het bij mij ook goed, wat je zegt idd, een week voor en tijdens mijn menstruatie kan ik er niet omheen. Het afgelopen jaar heb ik psychisch veel van mezelf gevergt, dat heb ik geweten. En als het dan een keertje slecht gaat, ik het voor mij ook heel moeilijk te geloven dat het niet iets erntigs is. Ik let op alles in mijn lichaam, ben er te veel op geficeerd. Altijd bang voor kanker of iets aan mijn hart. En als ik dan een tijdje klachtenvrij ben dan gaat het weer goed. Helaas als je zoveel op je lichaam geficeerd bent, heb je eigenlijk nooit een minuut waarin je geen pijntje voelt. Bij alle pijntjes denk ik vaak het ergste, en dat alles is begonnen met hyperventilatie.
Fijn om te horen dat jij genezen bent van de kanker. Kan me voorstellen dat, dat een hele rot tijd voor je was.
Inderdaad, de bijbel staat vol met vreest niet, geen zorgen. Maar omdat wij mensen zijn kunnen we dat vaak niet. Kost wat tijd om te leren vertrouwen op God. En je mag er ook om vragen, voor bidden of God je dat wilt geven. En dan weet ik zeker (misschien niet direct) maar Hij zal het geven.

Heel veel liefs Carla (ik zal voor jullie allemaal bidden voor die rust)

Hoi Carla.

Dank je wel voor je reactie. Die herkenning is heel fijn. Het gevoel dat ik niet alleen staat met dit soort vage klachten helpt me al heel erg.

Het was inderdaad een hele rottijd toen ik ziek was. Ik was, net als jij, ook altijd bang dat ik iets ernstigs zou hebben. Ik voelde altijd alles en wist dan vervolgens 100% zeker dat er iets aan mijn hart mankeerde of dat ik kanker had. Ik wist zeker dat ik snel dood zou gaan. En toen bleek ik het opeens echt te hebben! Ja, dan slaat de angst en paniek wel heel hard toe. Maar gelukkig is dat allemaal verleden tijd en gaat het met dat deel van mijn gezondheid nu heel goed. Nu de rest nog....zucht....
Ik moet wel zeggen dat ik vaak lange periodes heb waarin ik helemaal niet zo angstig ben. Dan ben ik heel goed in staat om te relativeren, zonder dat ik me gelijk de meest ernstige dingen in het hoofd haal. Maar nu, na een periode vol stress waarin mijn moeder opeens hartpatient werd (mijn andere grote angst!) en een dubbele bypassoperatie nodig had, is het weer goed mis. Daarbij heb ik vorige week een flinke griep gehad en dat heeft me een beetje de das omgedaan. Ik blijf me beroerd voelen ondanks dat de koorts enzo allang weg is, en voel me onrustig en gestresst. Gisteravond ging het fout. Ik had een rotgevoel op de borst wat een beetje het midden hield tussen een drukkend gevoel en pijn. Dat kon ik niet van me afzetten en uiteraard ontstond er toen paniek met alle gevolgen van dien. Nu voel ik me helemaal een dweil. In die stress heb ik voor vanmiddag een afspraak gemaakt met de huisarts, maar daar heb ik nu wel een beetje spijt van. Hij kan verder weinig voor me doen, en het levert mij waarschijnlijk alleen maar weer extra het gevoel op dat hij me een aansteller vind.

En hoe gaat het nu met jou? Een paar berichtjes terug heb je geschreven dat je een week klachtenvrij was. Nu nog steeds?

Liefs,
Elise

Hoi Elise,

Nee, helaas niet. Kom net terug van mijn therapie. Het was de één na laatste keer. Ik maak me sinds een paar dagen weer enorme zorgen. Mijn menstruatie bijvoorbeeld, was altijd regelmatig kon de klok erop gelijk zetten. Maar vloei nu al 11 dagen[:][/:] Dit is de eerste keer dat me dit overkomt. Heb het met de therapeut besproken, en het kan. Zeker in stressvolle periodes. Ik kan wel een afspraak met de ha maken maar die zal toch zeggen, wacht je volgende menstruatie maar af. Nou maak ik me dus zorgen. Dan ga ik HyperVentileren, daar krijg ik klachten van, vooral als ik maar één stap over de drempel naar buiten zet. Echt heel erg vervelend. Maar goed zal me wel zorgen maken voor niks. Weet je wat ik eigenlijk het vervelendste vind? Wanneer heb ik echt reden om naar de ha te gaan? En wanneer ligt het aan stress? Dat is waar ik mee schipper. Voor mijn hart ga ik niet meer, ben er wel overuit dat dat aan chronische hyperventilatie ligt. Maar de rest pfffffff.

Vertrouwen!!!!!

Liefs Carla

O joh, wat balen!! Was je net weer gewend aan het gevoel dat het wat beter ging. Wat ontzettend frustrerend is dat he, als je steeds weer terugvalt in je oude patroon.

Wat betreft je menstruatie: daar zou ik me toch echt maar niet zoveel zorgen over maken als ik jou was. Ik had ook altijd een hele regelmatige cyclus, maar het laatste jaar is het bij mij ook een puinhoop. Soms gaat het een tijdje goed, maar dan begint het gedoe weer van voren af aan. Mijn gynaecoloog (ik heb erg veel vertrouwen in haar!) heeft me uitgelegd dat er geen enkel probleem is en dat het bij elke vrouw voor kan komen. Heel irritant, maar niet erg.
Als je het nou toch niet vertrouwt en je blijft je zorgen maken, ga dan maar gewoon naar je huisarts toe. Als je hem uitlegd dat je het niet vertrouwd en dat je graag wilt dat hij je even nakijkt, dan is dat toch geen probleem? Of heb je geen goede relatie met je huisarts?
Ik vind het trouwens erg knap van je dat je al niet meer naar hem toe gaat voor je hart! Dat kan ik nog steeds niet laten. Vanmiddag ben ik nog bij hem geweest. Ik vertelde hem dat ik na mijn griep nog zo aan het hoesten bleef en het erg benauwd had (ben astmatisch). Toen hij mijn longen aan het beluisteren was heb ik hem tussen de bedrijven door ook stiekum gauw even gevraagd of mijn hart het ook nog goed deed. Dat was het geval volgens hem en dus ben ik weer voor eventjes gerustgesteld. En dat was nou net eigenlijk de belangrijkste reden dat ik een afspraak had gemaakt [:][/:]

Het is inderdaad erg lastig om te beoordelen wanneer je wel of niet naar de arts moet gaan. Waarschijnlijk gaat het bij mij zo: jaren lang maak ik me ernstig zorgen om mijn hart en moeten de artsen verschrikkelijk veel moeite doen om me dat uit het hoofd te praten. En tegen de tijd dat ik er eindelijk van overtuigd ben ik ze gelijk hebben, krijg ik echte hartklachten maar ga ik niet naar de dokter omdat ik geloof dat het door hyperventilatie komt. Ja joh, het blijft een lastig dilemma.
Misschien moet je jezelf maar gewoon voorhouden dat je beter een keer te vaak kunt gaan dan een keer te weinig. Als jij je zorgen maakt dan is er een reden om te gaan, toch? Er komt echt wel weer een tijd dat je weer vertrouwen in je eigen lijf krijgt. Dat weet ik zeker!

Liefs,
Elise

Dag allemaal,

Wat een verhalen allemaal en zo herkenbaar.
Zit ik net op de bank, lekker rustig - is daar weer een hartoverslag. Een hele harde klop ineens, meteen weer paniek natuurlijk...... wanneer houdt het op?!
Ik ben het helemaal met Elise eens, je kan beter een keer teveel naar de arts gaan dan te weinig!

Sterkte en groetjes,

Esmeralda