Er doen zich een aantal symptomen voor bij (chronische) hyperventilatie, die vaak verkeerd worden ingeschat door zowel artsen als patiënten. Doordat het onderliggende probleem niet herkend en opgelost wordt, wordt de patiënt vaak doorverwezen naar een specialist van het vakgebied waarnaar het symptoom lijkt te wijzen. De patiënt wordt zodoende behandeld voor een aandoening die hij/zij in feite niet heeft. Als uiteindelijk blijkt dat ook deze behandeling niet heeft geholpen, komt de patiënt weer bij de huisarts terug. Dat deze de patiënt niet verder kan helpen, maar de patiënt nog wel de klachten ervaart, is voor beide partijen een uitermate frustrerende situatie.

Een opsomming van een aantal van deze symptomen:

• Aanvalsgewijs optredende benauwdheid met pijn aan de thorax (al dan niet met uitstraling naar een of beide armen) met hartbonzingen, doodsangst en afwijkingen op het ECG doen menig hyperventilerend medemens op de hartafdeling van een ziekenhuis belanden.
• Een vol en gespannen gevoel in de bovenbuik, veel boeren en winden laten en verstopping of diarree hebben bij menig patiënt met hyperventilatie tot verwijzing naar een gastro-enteroloog geleid.
• Vermoeidheid, gejaagdheid, klamme huid, snelle pols, slaapstoornissen, angstgevoelens, emotionele labiliteit en tremoren resulteren nog vaak in verwijzing naar een internist wegens vermeende hyperthyreoïdie.
• Wazig en/of vlekken zien, gevolgd door (vaak vanuit de nek optrekkende) barstende hoofdpijn, overgevoeligheid voor prikkels met soms ook misselijkheid wekken het vermoeden van een migraine, met als gevolg vaak een verwijzing naar een neuroloog. Deze stelt dan de diagnose, mede op grond van bijzonderheden op het EEG, zoals die bij veel chronisch hyperventilerenden voorkomen, op migraine en vervolgens wordt de patiënt daarvoor behandeld.
• Depersonalisatieverschijnselen met een gevoel van dreigend bewustzijnsverlies, een onaangenaam vaak als warmtestuwing ondervonden gevoel vanuit de benen of onderlichaam, motorische onrust, emotionele ontladingen of bepaalde configuraties op het elektro-encefalogram zijn aanleiding om aan temporale epilepsie te denken, waarvoor betrokkene dan ook behandeld wordt.